ขอโทษนะ...ถ้าเจอกันอีกครั้งแล้วเราเปลี่ยนไป

ไม่สิ...

พูดว่าเปลี่ยนไปไม่ได้หรอก...

ก้อแค่กลับไปเปนเหมือนอย่างเดิม

กลับไปเปนเหมือนเมื่อก่อนตอนอยู่ราชินีบน

แค่กลับไปเหมือนอย่างตอนนั้น..ทุกอย่างก้อจะดีขึ้นใช่มั้ย?

เราคงจะไม่ต้องมานั่งกลุ้ม..นั่งคิดอะไรอยู่คนเดียวแบบนี้

ไม่ต้องข้องเกี่ยวกับใครให้มันวุ่นวาย

ไม่ต้องมีใครมาสนใจ..ไม่ต้องสนใจใคร

แต่อย่างน้อย..ก้อยังรู้สึกว่าตัวเองมีความสำคัญ

มีคน..ที่คอยเปนห่วง

มีคน..ที่คอยให้กำลังใจ

แล้วก้อ..มีคน..ที่ยังเห็นคุณค่าของเรา

มันเหนื่อยนะ...

การวิ่งไล่ตามความรู้สึกของคนอื่นน่ะ..ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

การให้ใจ..เชื่อใจใครทั้งหมดก้อเปนเรื่องน่าขำทั้งนั้น

จากนี้...

เราจะไม่พยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อใครอีกแล้ว

จะไม่เปลี่ยนเพื่อแค่ให้ทุกคนยอมรับไปวันๆ

ไม่เปลี่ยนเพื่อที่คนบางคนจะหันมามองแล้วยิ้มให้

มันเหนื่อยเกินไป...

เราเมื่อก่อนเปนยังไงกันนะ?

คนเฉยๆเหมือนจะเรียบร้อยคนนั้นมันหายไปไหน?

เรากลายเปนคนร่าเริงเกินเหตุแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่?

มันเหนื่อยนะ..ที่ต้องนั่งยิ้มฝืนหัวเราะทั้งที่ใจมันไม่ใช่

อึดอัดแค่ไหน..ที่ทำตัวเงียบๆเก็บตัวคนเดียวก้อไม่ได้

ทำแบบตอนนี้ก้อไม่ดี..แบบเมื่อก่อนก้อคงถูกมองว่าไร้มนุษยสัมพันธ์

จะต้องทำยังไง?

จะเอายังไงกับเรากันแน่?

พ่อบอกว่า..ข้อเสียของเราคือแคร์คนอื่นมากไป

เราให้ความสำคัญกับคนอื่นมากไปรึป่าว?

เพราะงั้นความกลัวก้อเลยมีอยู่เต็มไปหมด

สังคมมันเปลี่ยน...

อย่างที่เรียนๆกันมา..ไม่ปรับตัวก้ออยู่ไม่ได้

แต่นี่มันเกินไปแล้ว...

บางครั้งเรานึกตลอดว่าเราทำไปเพื่ออะไร?

เราเปลี่ยนตัวเองไปมากขนาดนี้เพื่อ...?

แล้วทำไมคนอื่นไม่เห็นปรับตัวเข้าหาเราบ้าง?

เหมือนกับว่าพอเราดูเปนคนร่าเริงแล้วเกิดเงียบขึ้นมาก้อมองว่าแปลก...

พอเราทำตามใจตัวเองก้อบอกว่ามันเกินขอบเขต

แล้วเคยลองมองตัวเองบ้างมั้ย?

เราทุ่มเททำทุกอย่าง..ผลที่ได้คืออะไร?

เสมอตัว...?

การเรียนก้อแย่ลงเรื่อยๆ...?

ไม่ทำ..ก้อไปพูดลับหลัง

มันถูกแล้วเหรอ?

แล้วก้อนะ..กับบางเรื่อง..เราแค่อยากทำในสิ่งที่ถูกต้อง

แล้วก้ออยากให้คนที่เราแคร์ทำให้มันถูกด้วย

อย่ามองเราว่าแปลกแยกเลยนะ..เชื่อเราบ้าง

เพราะหลายครั้งที่เราฝืน..น้อยใจด้วย

เราไม่อยากทำร้ายความรู้สึกใคร...

แต่จากนี้..เราจะห่วงความรู้สึกตัวเอง

เราจะเลิกคิดถึงคนอื่นก่อนเหมือนที่เปนมาตลอด

เราเหนื่อยมากพอแล้วหละ

ในหลายเรื่อง...

เราไม่อยากเปนฝ่ายไล่ตามอีกต่อไปแล้ว

พอกันที...

บอกตรงๆ..มันเหนื่อยอ่ะ

อยู่ที่นี่แล้วทำไมเรารู้สึกเหนื่อยขนาดนี้นะ

เหนื่อยทั้งตัว..เหนื่อยทั้งใจ

คนที่นี่ทำแต่สิ่งที่เราไม่เข้าใจ

มันทำให้เราวางตัวไม่ถูก

คิดถึง ม.6/1 จิงๆ T^T

Credit : http://buffostolen.storythai.com

街路樹を舞ってる　琥珀のleaf　風にさらわれてゆく

เมื่อใบไม้ที่ร่วงหล่นถูกโอบล้อมด้วยสายลม

少し凍えている　小さな肩そっと　上着をかけた

ฉันพาดเสื้อตัวนอกเอาไว้บนบ่า

君の優しい聲　君の無邪氣な顔

มันราวกับเสียงที่มีพลังและใบหน้าไร้เดียงสาของเธอ

まるで陽だまりのようだから

ส่องสว่างท่ามกลางแสงอาทิตย์

いつまでも守りたいよ　僕の腕の中で

ในหัวใจฉัน...ร่ำร้องอยากปกป้องเธอ

白い吐息　重ね合わせながら

เมื่อยามพูดคุย...อากาศที่เราใช้หายใจร่วมกันช่างดูปลอดโปร่ง

溢れだすこの想いを　いま君に注いで

ความทรงจำที่ท่วมท้นเหล่านี้มีไว้เพื่อเธอ

柔らかな時間を　心震わせて感じた

วันเวลาที่ดีดีที่มีร่วมกันจะคงอยู่ในห้วงคำนึงของฉันเสมอ

眞っ直ぐな言葉に　戶惑ってる君は　子猫のようさ

เธอดูคล้ายลูกแมวน้อยเมื่อมีสิ่งทำให้ตื่นใจ

繫いだ手を强く　握り返し不意に　甘える素振り

ยามที่ฉันจับมือของเธอ...เธอแสดงท่าทีราวกับไม่เคยนึกเบื่อ

希望滿ちる未來を　これからは一緖に

วันพรุ่งนี้ถูกเติมเต็มไปด้วยความฝันที่เราจะร่วมเผชิญ

描いていけそうな氣がした

ฉันรู้สึกราวกับเรากำลังวาดเส้นทางเดินของตัวเอง

どこまでも羽ばたけるよ　君の夢を乘せて

มันไกลสักแค่ไหนที่ฉันจะสามารถบินไปพร้อมกับความฝันของเธอ?

過去の淚　拭いさってあげる

ฉันจะลบคราบน้ำตาของเธอให้เหือดแห้งไป

僕らを導くように　照らし出す光が

แสงสว่างสาดส่องมาที่เรา...คล้ายแสดงความพอใจ

搖るぎなく深く　二人の想いを結んだ

หลอมรวมความรู้สึกของเราโดยปราศจากความลังเล

時に君を見失いそうになっても

ด้วยความสัตย์จริง...ฉันคิดว่าจะต้องสูญเสียเธอไป

瞳閉じれば映る眞實

ความเป็นจริงปลุกฉันให้ตื่นขึ้นทุกครั้งที่หลับตา

この季節が　あと何度　巡り來ても

แต่ไม่ว่าจะกี่คราวที่ฤดูกาลนี้คืบคลานเข้ามา

變わらない　この愛を　僕は誓うよ

ฉันสาบานต่อความรักนี้เสมอ...ว่ามันจะไม่เปลี่ยนแปลง

どこまでも羽ばたけるよ　君の夢を乘せて

มันไกลสักแค่ไหนที่ฉันจะสามารถบินไปพร้อมกับความฝันของเธอ?

過去の淚　拭いさってあげる

ฉันจะลบคราบน้ำตาของเธอให้เหือดแห้งไป

いつまでも守りたいよ　僕の腕の中で

ในหัวใจฉัน...ร่ำร้องอยากปกป้องเธอ

白い吐息　重ね合わせながら

เมื่อยามพูดคุย...อากาศที่เราใช้หายใจร่วมกันช่างดูปลอดโปร่ง

溢れだすこの想いを　いま君に注いで

ความทรงจำที่ท่วมท้นเหล่านี้มีไว้เพื่อเธอ

柔らかな時間を　心震わせて感じた

วันเวลาที่ดีดีที่มีร่วมกันจะคงอยู่ในห้วงคำนึงของฉันเสมอ

淡い戀の詩　君だけにそっと歌うよ

แด่ความรักที่ไม่อาจเอ่ย...ฉันร้องเพลงให้เธอ...เพียงแค่เธอ

ETERNAL by 東方神起 (TOHOSHINKI)

Translated by ルーテェン (LUTHIEN)

ขอโทษอ่ะ...วันนี้มาแปลก

เราก้อแปลกใจตัวเองเหมือนกัน

ช่วงนี้มันเปนอย่างนี้บ่อยๆ

แล้วมันก้อรู้สึกเหมือนเปนคนบ้า

นั่งตาลอยๆ...

อยู่ดีดีก้อเขิน.......เหอๆ บ้าว่ะ

อ๊ายยยยยย~

ไปดีก่า~